Sreda, Novembar 12, 2008

ŠAHOVSKA NOTACIJA

Praćenje poteza je obavezno prilikom svih takmičenja.

Postoje nekoliko vrsta notacija: algebarska, opisna (primjenjuje se kod anglosaksonskih zemalja), Forsajtova, Udemanov kodeks itd.

U algebarskoj notaciji, koja se najviše koristi, prvo se beleži znak figure i polje sa kojeg se polazi (kralj — K, dama — D, top — T, lovac — L, skakač — S, dok se pešak ne obeležava početnim znakom figure); a potom se doda crtica i linija (od a do h) i red (od 1 do 8) polja na koje figura stupa. Ako potez sadrži uzimanje protivničke figure, onda umesto crtice stavljaju se dve tačke. Ako se potezom daje "šah", onda se stavlja na kraju znak +. Mala rokada se označava ovako: 0-0. Velika rokada se označava ovako. 0-0-0. Kad se pokreće pešak, napred se ne stavlja njegov znak.

Znakom pitanja se označava slab potez, a uzvičnikom odličan.

 

 

 Ako dve figure mogu odigrati na isto polje, u kratkoj notaciji potez se označava ovako:

  1. Ako su obe figure na istom redu:
    • početnim slovom figure
    • linijom na kojoj se nalazi
    • poljem na koje se postavlja.
  2. Ako su obe figure na istoj liniji:
    • početnim slovom figure
    • brojem reda na kojem se figura nalazi
    • poljem na koje dolazi.
  3. Ako su figure na različitim redovima i linijama, koristi se metoda 1.

 

Dodaj komentar

Dodaj komentar





Zapamti me